ضد تانک یاک پانزر4

از ویکی نازی سنتر
پرش به: ناوبری، جستجو

برگردان(مترجم):Shaghayegh

ضد تانک یا شکارچی تانک با شاسی پانزر 4(Jagdpanzer IV, Sd.Kfz. 162) و ساخته شده در سه مدل اصلی بود. آن با توپ سبک برنامه ریزی شده بود و بنا بر خواسته بازرس کل نیروهای زرهی آلمان؛ یعنی گودریان برای جایگزینی استاگ سه طراحی شد. گودریان به ساخت بیشتر این سلاح اعتراض کرد، چون از خط تولید آن منحرف شده بودند و همچنین استاگ و اشتورم گشوتس 4 نیز هنوز قابل استفاده بودند. این سلاح بخاطر مسلح بودن به ال 48 به این نام مشهور شد، وسیله ای که ال 70 دارد به نام پانزر 4 ال 70 شناخته میشود. در این مقاله، هر دو نوع به طور کلی به جز مدل ها و اجزا بررسی میشوند.

اس دی. کا اف زد 162


محتویات

توسعه و پیشرفت

پس از نبرد استالینگراد، در سپتامبر 1942 دفتر مسلح سازی ورماخت، وافن آمت مشخصات تانک جدید را مشخص کرد: 100 میلی متر زره در جلو، 40-50 میلی متر در طرفین، شنی های پهن تر، فاصله از زمین 50 سانتی متر، سرعت بالای 26 کیلومتر در ساعت.

پانزر جدید به نام پاک 42 ال 70 قرار بود با همان زره و تفنگ 7.5 میلی متری موسوم به پلنگ مجهز شود. پاک 42 ال 70 قرار بود با یک شاسی جدید استفاده شود اما در نهایت با همان شاسی پانزر 4 استفاده شد. تلاش های قبلی برای سوار کردن اسلحه های بزرگتر بر روی شاسی کوچکتر بر روی ماردر و استاگ سه اس انجام شده بود. سری ماردر، شاسی بلند بود و محل قرار گرفتن خدمه، رو باز بود. در طرحی جدید، همه چیز یکدست شده بود و همچنین محل قرار گیری خدمه نیز محصور شده بود.یاک پانزر 4 از شاسی BW7 پانزر 4 استفاده میکرد، اما بدنه عمودی و صفحات شیب دار و زرهی در جلوی آن جایگزین شد. در داخل این طرح جدید، مخزن سوخت و انبار مهمات تغییر مکان پیدا کرده بودند.یاک پانزر فاقد برجک بود پس برجک پانزر4 نیز حذف شده بود. طرح جدید، 80 میلی متر زره شیب دار داشت که از 100 میلی متر زره عمودی کارایی بیشتری داشت. برای فرایند تولید، از صفحات به هم پوسته و بزرگ که به هم جوش داده میشدند استفاده میشد. تسلیحات آن شامل تیربار اصلی 7.5 که برای پاک 42 ال 70 در نظر گرفته شده بود استفاده میشد که در ابتدا از تیر بار های قدیمی استفاده میشد. تیربار 7.5 میلی متری برای پاک 39 ال 43 پیش از تولید آن در نظر گرفته شده بود و برای پاک 39 ال 48 در تولید اولیه استفاده شد. این مدل کوتاه تر اما قدرت مند تر از پک 42 بود. یاک 42 سنگین بود، همانند استفاده از زره فرونتال در یاک پانزر. استفاده از آن در زمین هموار سخت بود، به همین علت به نام مستعار اردک گودریان مشهور شده بود! برای جلوگیری از جابجا شدن وزن خودرو در جاده، در تولید های بعدی از فولاد بر روی چرخ های جلو استفاده میشد. نمونه نهایی یاک پانزر در دسامبر 1943 ارائه شد و در ژانویه 1944 تولید آن همزمان با پاک 39 ال 48 که تا نوامبر ادامه داشت آغاز شد. تولید پاک 42 ال 70 مسلح شده در ماه اوت شروع شد و تا مارس- آوریل 1945 ادامه پیدا کرد. در تاریخ 19-22 اوت 1943 پس از نبرد کورسک پیشوا گزارش داد که استاگ سه اس بهتر از پانزر پنج عمل کرده بود. بخاطر همین برای کمرنگ تر شدن تولید پانزر 4 در اواخر سال 1944 تماما تمرکز بر روی تولید یاک 4 قرار گرفت و تا آخر جنگ تولید یاک پانزر 4 ادامه یافت.

یاک پانزر

مدل ها

یاک پانزر 4 سری 0

همراه با 7.5 سانتی متری پاک 39 ال 43: تعداد کمی از آن پیش از قرار گرفتن در خط تولید در دسامبر 1943 ساخته شدند.

یاک پانزر اس دی کا اف زد 162 مدل 1

همراه با 7.5 سانتی متری پاک 39 ال 48 و با نام رسمی اشتورم گسچاتز و تولید شده به تعداد 769-784 عدد و همزمان با تولید فارگستل از ژانویه 1944 تا نوامبر 1944

پانزر 4 هفتاد(اس دی کا اف زد 162 مدل 1)

یکی از دو مدل مسلح با پاک 42 ال 70 بود. بیشترین نسخه تولید شده و 930-940 تا از اوت 1944 تا آوریل 1945.

پانزر 4 هفتاد آ(اس دی کا اف زد 162 مدل 1)

مسلح شده با پاک 42 ال 70 در یاک پانزر 4. در جولای 1944 پیشوا به پیشروی سریعتر ساخت وسایل نقلیه مسلح و انتقال خط ساخت پانزر 4 به ساخت پانزر 4 هفتاد نیبل آنگن ورک دستور داد. آ مخفف آلکت و یک تولید کننده استاگ سه بود که به طراحی مجدد روبنای یاک پانزر 4 و پیاده کردن آن روی پانزر 4 با شاسی استاندارد دستور داد.

در شاسی اصلاح شده همه چیز رنگ مشکی یا رنگ یکدست داشت و روبنا روی شاسی اصلی پانزر 4 قرار میگرفت و صفحات فولادی عمودی اضافی نصب شده روی شاسی برای غلبه بر اختلاف ارتفاع لازم بود. این وسیله حدود 40 سانتی متر بلند تر بود و فاقد تیزی لبه در نوک آن بود. تنها 278 عدد از این مدل از اوت 1944 تا مارس 1945 ساخته شد. تغییرات جزئی در تولید تمام مدل ها اجرا شد و در زمینه های مختلف بهبود سازی شدند. از جملخ این بهبود سازی ها این بود که به کناره های آن مدل ها نیز زره اضافه شد.تفنگ اصلی یاک پانزر 4 با ترمز تداخل ایجاد میکرد، زیرا تفنگ نزدیک زمین بود و هنگام تیر اندازی گرد و غبار ایجاد میکرد. بخاطر همین مجبور به حذف این نوع ترمز و جایگزین کردن نوع دیگری شدند. در مدل های بعدی این عیب اصلاح شد. وسایل اولیه یعنی زیمریت برای محافظت در برابر منابع مغناطیسی به بدنه وصل شده بود و اما پس از سپتامبر 1944 قرار گیری آن در پانزر ها قطع شد. قرار گیری سه غلطک به جای 4 غلطک و اگزوز عمودی دو قلوی معمولی در اواخر ساخت پانزر 4 برای آن به تصویب رسید. برخی از مدل ها نیز دارای چرخ های تمام فولادی در هر دو طرف بودند.


سوابق عملیاتی

یاک پانزر 4 به عنوان یک ضد تانک در اس اس و پانزر خدمت کرده بود. همچنین در نورماندی، نبرد بالژ و نبردهای جبهه شرقی حضور داشته است. به عنوان یک ضد تانک بسیار موفق بوده اما برای جایگزینی با تانک یا اسلحه تهاجمی جالب نبود. در مراحل بعد از جنگ نیز بسیار به عنوان ضد تانک استفاده میشد چون نسبت به بقیه وسایل برتری داشت و به تعداد بیشتری یافت میشد. رومانی چند یاک پانزر 4 ضد تانک را پس از جنگ از شوروی دریافت کرد. انها به نام های تاس تی 4 شناخته میشدند و سال 1950 استفاده میشدند. تمام زره پوش های آلمانی در سال 1954 اوراق شدند. یک نکته قابل توجه درباره یاک پانزر این بود که رودولف روی که در گردان 12ام لشگر 12ام پانزر جاگر اس اس خدمت میکرد در 17 دسامبر 1944 درحالی که در یاک پانزر خود قرار داشت، در تهاجم آردن در بلژیک توسط یک تک تیرانداز امریکایی کشته شد. پس از جنگ آلمان غربی ساخت یاک پانزر را در کانوان انجاد پانزر ادامه داد. در این میان تانک مقابله گر برای یاک پانزر یعنی استریدز واگن 103 یا تانک اس ساخته شد و این از نو آوری های سوئدی بود.

بازمانده ها

یاک پانزر 4 سری 0

موزه پانزر در مونستر آلمان، این خودرو یک مدل قبل از تولید بوده که صفحات جلوی آن گرد شده بود و قبلا در موزه بلیندس در ساومار پاریس در فرانسه قرار داشت.


یاک پانزر 4 ال 48

موزه پانزر در مونستر المان، یک نسخه اولیه با 60 میلی متر زره. این خودرو در کوبلنز، آلمان بود و به موزه مهمات ارتش ایالات متحره در ابردین برده شده بود که اکنون به آلمان بازگردانده شده است.

موزه بلیندس در ساومار فرانسه. این مدل اولیه با 60 میلی متر زره بود.

موزه تانک در سوئیس. این در اواخر ساخت تولید شده بود و 80 میلی متر زره داشت.

حفظ شده در یک منطقه نظامی بلغارستان. این مدل ال 48 بسیار زود ساخته شد و قبلا بخشی از خط دفاعی مرز بلغارستان بود. در فوریه 2008 توسط وزیر دفاع بلغارستان بهبود داده شده و حفظ شد و همچنین دستور به فروش آن به یک محفل خصوصی داده شد.

پانزر 4 ال هفتاد نسخه 5

موزه ملی تاریخ نظامی در صوفیا، بلغارستان.

موزه تانک کوبین کا در روسیه.

موزه مهمات ارتش ایالات متحده در آبردین، مریلند.

موزه پاتون در فورت ناکس، کنتتاکی. این خودرو قبلا بخشی از مجموعه شری ونهام در انگلیس بود.

موزه جنگ کانادا در اتاوا، در کانادا. این خودرو قبلا در منطقه پشتیبانی واحد شیلو در کانادا بود.


پانزر 4 ال هفتاد نسخه جدید آ

در موزه بلیندس در ساومور فرانسه. این خودرو در سال 1944-1945 توسط نیروهای آزاد فرانسه مورد استفاده قرار میگرفت. این خودرو با آسیب ناشی از ضربه مستقیم توسط یک ضد زره در این موزه وجود دارد.


آسیب دیده

یک یاک پانزر 4 ال 48 در موزه جنگی زره پوش در پوزنان نگه داری میشود و در سال 2009 در مجاورت ارگ سیتادل پیدا شده بود.

موزه پانزر در آلمان

مشخصات

نوع: ضد تانک

مبدا: آلمان نازی

ساخته: دسامبر 1943 تا اوریل 1945

تعداد: حدود 2000

مشخصات یاک پانزر 4 ال هفتاد نسخه 5

وزن: 25.8 تن (کمترین وزن 25.4 و بیشترین وزن 28.4)

طول: 8.5، عرض 3.17، ارتفاع 1.85 متر، خدمه 4 نفر


.................................................. .


زره: 10-80 میلی متر

جنگ افزار اصلی: پاک 42 ال 70، 7.5 سانتی متری با 55 گلوله

جنگ افزار دوم: ماشین گان 34، 7.92 میلی متری با 600 فشنگ

موتور: مای بچ اچ ال 120، 300 تکه(296 اسب بخار و 221 کیلو وات)

قدرت/وزن: 11.63 بر تن

تعلیق: از فنر های تخت استفاده میکند.

محدوده عملیاتی: 210 کیلومتر

پیوند به بیرون

نازی سنتر